Aktualności

Liczba odsłon: 2958956

W sercu Puszczy. Ziemia mielecko-kolbuszowska

2023-12-19
W sercu Puszczy - okładka
W sercu Puszczy - okładka
W sercu Puszczy - okładka
W sercu Puszczy - okładka

W ubiegłym roku samorządy oraz nadleśnictwa z powiatu mieleckiego i kolbuszowskiego podjęły wspólną decyzję o wydaniu dużego albumu fotograficznego. Partnerskie projekty są podstawą budowania wspólnego dobra, również w ramach dziedzictwa naszego regionu. Niech album przybliżający Jego piękno zachwyca i pozwala lepiej poznać bliskie naszym sercom miejsca na ziemi mielecko – kolbuszowskiej.

Ten ekskluzywny album na niemal 400 stronach i ponad 350 fotografiach prezentuje niezwykłą, zadziwiającą swym bogactwem przyrodę Puszczy Sandomierskiej oraz dziedzictwo kulturowe ziemi mielecko-kolbuszowskiej. 

Fotografie: Andrzej i Zbigniew Kożuchowscy, Piotr Morawski, Tadeusz Poźniak, Dariusz Tyrpin,  Hubert Sobiczewski, Krzysztof Motyka, Krystian Kłysewicz, Jacek Stankiewicz i inni; Tekst: Marek A. Stańkowski

Format: 240 x 300 mm, oprawa twarda, 384 strony

Fragmenty albumu do obejrzenia po kliknięciu w link  https://publuu.com/flip-book/68052/776443

W widłach Wisły i Sanu rozciągała się niegdyś prastara puszcza. Ziemia mielecko-kolbuszowska była jej sercem. Dziś na zachód od Wisłoki przeważają obszary o charakterze rolniczym, natomiast na wschód od niej – bezkresne lasy. Pomimo że nie są one tak rozległe jak dawniej, Puszcza Sandomierska nadal stanowi jeden z największych zwartych kompleksów leśnych w Polsce. Majestatyczne bory sosnowe z fragmentami dębiny i buczyny, rozlewiska i stawy, malowniczo meandrujące rzeki, tajemnicze bagna i torfowiska, śródlądowe wydmy, nietknięte ludzką ręką ostępy – wszystko to tworzy cenny ekosystem, ostoję dzikich zwierząt, w tym łosi, licznych drapieżników i niemal dwustu gatunków ptaków. 

W puszczańskim krajobrazie kulturowym wyróżniają się sięgające dawnych dziejów zamki, pałace i dwory, z najcenniejszymi w Rzemieniu, Przecławiu, Weryni oraz Niwiskach. Natrafimy tu także na niekwestionowane perły architektury drewnianej – siedemnastowieczne kościoły w Cmolasie, Porębach Dymarskich i Gawłuszowicach, a także gromadzące rzesze wiernych sanktuaria z cudownymi obrazami, otoczonymi kilkusetletnim kultem, jak choćby te w Ostrowach Tuszowskich, Padwi Narodowej czy Chorzelowie. Ślady dawnej wielokulturowości tych ziem znajdziemy na cmentarzach ewangelickich w Czerminie i Sarnowie, gdzie pochowano józefińskich osadników niemieckich i ich potomków. Jednak solą tej ziemi są Lasowiacy. To lud wytrwały, zaradny i pracowity, z barwnym folklorem, bogactwem obrzędowości, rzemiosła oraz tradycji – pilnie strzeżonej w lasowiackich sercach i duszach.